Mecz z Villareal miał być wielkim pożegnaniem Zizou z publicznością na Santiago Bernabeu. I tak też sięstało. Real bardzo pechowo zremisował 3:3(a może jednak szczęśliwie) z Żółtą Łodzią. Mecz zaczął sie przygniatającą przewagą Realu, jednak bramkarz Villareal-Barbosa bronił jak w transie. Pierwsza bramka to gol Julio Baptisty, który dopiero pod koniec sezonu przypomniał sobie jak się strzela bramki.Akcja czwórkowa Zidane-Robinho-Raul zakończona przez Bestię i 1:0.(22 min) Niestety Villareal nie oddał żadnego celnego strzału na bramkę a już po chwili remisował. Meija wspomógł Villareal pięknym strzałem do własnej bramki(jak on mógł się znaleźć w pierwszym składzie!)(31 min). Już 7 minut później było 1:2. Diego Forlan zdobył bramkę po błędzie naszych defensorów i niestety z takim wynikiem schodziliśmy do szatni. 66 minuta i ZINEDINE ZIDANE, Wirtuoz, Maestria, Bóg, Magik strzela bramkę!! Blancos po tym golu rzucili się do ataku,lecz to znowu Villareal zdobył gola!! Rzut karny pewnie wykorzystał Forlan, a czerwoną kartkę ujrzał Ramos.(88 min) Jednak w 90 minucie Bestia wyrównała! 3:3. 91 minuta-najpiękniejszy moment twgo meczu. ZINEDINE ZIDANE schodzi z boiska żęgnany owacją na stojąco. Ileż on zrobił dla tego klubu. ZIZOU! Nie odchodź!! A tak nawiasem mówiąc mecz się zakończył wynikiem 3:3. Villareal ostro przyfarcił, że zremisował i niestety przewaga nad Valencią nie wzrosła.

A ja jeszcze raz proszę Zizou aby nie odchodził!!

Mecz z Santander mógł wynieść nas na drugie miejsce w tabeli. Po środowej porażce Valencii, Barcelona zapewniła sobie zwycięstwo w La Lidze, a Real miał za zadanie zwyciężyć z Racingiem i wskoczyć na drugie miejsce. Blancos wykonali swoją misję. Skład Realu był nieco eksperymentalny jakby nie było już o co walczyć. Na ławce rezerwowych usiadł poraz kolejny Cicinho oraz Maestro Zidane, który dopiero co wykurował się po kontuzji, a Casillas po czerwonej kartce w Pampelunie był wykluczony z gry. Caro w napadzie postawił na goleadora Castilli-Soldado oraz Robinho. W pierwszym składzie zagrał również Raul który od września nie może przełamać fatalnej passy bez gola. Wraz z gwizdkiem sędziego przewagę przejęli Królewscy jednak widoczny był brak reżysera Zidane'a. Podania były niedokładne a strzały niecelne. w końcu gola strzelił Carlos. Tym razem nie z wolnego, lecz z karnego. W polu karnym sfaulowany został Robinho, a Roberto nie zwykł marnować takich sytuacji. Santander przycisnął jednak w pierwszej połowie nic się nie zmieniło. W 60 minucie było już 2:0. Autorem bramki Soldado(!), a asystentem Raul. 68 minuta. Na boisko wchodzi Zinedine Yazid Zidane. Koledzy z drużyny ucieszyli się na jego widok i Robinho podwyższył na 3:0 po pięknym podaniu Gutiego.(ile ich już było w tym sezonie)Real myśląć, że zywcięstwo ma w kieszeni pozwolił sobie na chwilę dekoncentracji i jeszcze w ostatnich 20 minutach niejaki Matabuena strzelił dwa gole. Na szczęście dla Madrytu było już za poźno na kolejne ataki i Real wskoczył na upragnione(?) 2 miejsce w tabeli. Niestety przewaga wynosi tylko jeden punkt i trzeba będzie jeszcze powalczyć. Myślę, że niebawem wrzuce gole, a tymczasem tyle na dzisiaj.

Składy:
Racing Santander: Aouate - Pinillos, Oriol, Moratón, Ayoze - Damiá (Juanjo 68´), Vitolo, Casquero (Moratón 46´), Serrano (Tomás 75´) - Melo, Antonito
Real Madryt: Diego López - Salgado, Ramos, Mejía, Roberto Carlos - Beckham (Cicinho 80´), Guti, Pablo García (De la Red 73´), Robinho - Raúl, Soldado (Zidane 68´)

Gole:
0:1 Roberto Carlos 33'
0:2 Soldado 59'
0:3 Robinho 70'
1:3 Matabuena 75'
2:3 Matabuena 90'

Kartki:
 Oriol, Mora, Pablo García, Matabuena,

Końcówki La Ligi nie były dobre dla Realu od dobrych kilku lat. Zawsze wtedy dopadał nas kryzys, ludzie związani z Królewskimi byli podłamani już cosezonowym brakiem trofeum. Koniec sezonu 2005/2006 jest dla Realu najgorszym z najgorszych. Koniec kariery ogłosiła Legenda. Zinedine Zidane. W tym okresie przyszło nam się zmierzyć z czołową drużyną Ligi Hiszpańskiej-Osasuną Pampeluną. Osłabiona brakiem Zinedine'a Zidane'a pauzującego za kartki oraz kontuzjowanego Ronaldo przyszło nam walczyć o drugie miejsce w tabeli z Valencia, która już wygrała swój mecz z Alaves 3:0. Pierwsza połowa nie zachwyciła. Mnóstwo niepotrzebnych faulów w sródku pola jak z jednej, tak i z drugiej strony, mało dogodnych pozycji. Przewagę miała Osasuna. Naszczęście tylko w rzutach wolnych.:P Druga połowa zaczęła się fantastycznie dla Realu. Julio Baptista został sfaulowany w polu karnym przez Raula Garcie i sam wymierzył sprawiedliwość. Nierealne, ale prawdziwe. Wygrywamy! Osasuna rzuciła się do odrabiania strat. To poskótkowało i w 61 minucie po faulu Pablo Garcii na Webo sędzie wskazał na "wapno". Punal strzelił, lecz Iker pokazał swoją klasę i obronił. W 81 minucie Iker musiał opuścić boisko po drugiej żółtej, a w konsekwencji czerwonej kartce. Realowi udało się mimo ataków dotrzymać wynik do końca i zwyciężyć. Tyle na dzisiaj. Hala Madrid!

Składy obu drużyn:
Osasuna: Ricardo; Javier Flaño (Moha 70´), Cuéllar, Josetxo, Clavero (Muñoz 70´); David López, Puñal (Romeo 79´), Raúl García, Delporte; Webó, Milosevic.
Real Madryt: Iker Casillas; Míchel Salgado, Sergio Ramos, Mejía, Roberto Carlos; Pablo García; Beckham (Pavón 91´), Guti, Baptista, Robinho (Jurado 77´); Raúl (Diego López 82´).

Gole:
1:0 Baptista 50` (karny)

Kartki:
żółte: Puñal, Milosevic – Ramos, Garcia, Casillas.
czerwona: Casillas (za drugą żółtą) w 81. minucie

Arsenal Londyn oraz Fc Barcelona zagrają 17 maja na Stade De France o Puchar Ligi Mistrzów. Arsenal, pogromca Realu na swojej drodze wyeliminował najpierw Juventus(dwumecz 2:0), a później po bardzo zaciętym dwumeczu udało się wygrać 1:0 z Villareal, choć Hiszpanie w 90 minucie nie wykorzystali rzutu karnego. Blaugrana natomiast po wyeliminowaniu Benfiki napotkała na swej drodze Milan. Na San Siro wygrali 1:0 po bramce Giuliego. We wczorajszym meczu był remis 0:0, choć sędzia niesłusznie nie uznał bramki Schevchenki. Pozostaje trzymać kciuki za Arsenal :P

Wczorajszy dzień dla sympatyków Realu był bardzo smutny. tak oto Legenda, Bóg Realu, Zinedine Zidane zdecydował o zakończeniu kariery po Mistrzostwach Świata. Dla mnie odchodzi piłkarz Największy. To przez niego pokochałem Real. Wszyscy pamiętamy jego geniusz w meczach Realu i reprezentacji Francji. Mi najbardziej zapadło w pamięć gol przeciwko Bayerze Leverkusen w finale Ligi Mistrzów. Jako jedyny z piłkarzy starszego pokolenia w Realu zachowywał formę. Obawiam się że bez Niego Real to nie będzie ten sam Real. Już trzeba zacząć szukać nowego El Maestro.

Miejmy nadzieje, że Zidane nie pożegna się na zawsze z Realem. Florentino Perez proponował mu posadę ambasadora klubu na świecie, a nowy zarząd mam nadzieję, że się na to zgodzi.

Tymczasiem dziennikarze L'Equipe" pokusili się o stworzenie tabeli liczb, które poniekąd obrazują karierę Zinedine'a Zidane'a, gwiazdora reprezentacji Francji, największego obok Michela Platiniego francuskiego piłkarza w historii, który ogłosił, iż po MŚ 2006 zakończy piłkarską karierę. Oto stworzona przez nich lista:

1 mecz w Ligue 1: 20 maja 1989, Nantes - Cannes (1-1)
1 gol w Ligue 1: 8 lutego 1991, Cannes - Nantes (2-1, gol z 56 minuty)
1 mecz w europejskich pucharach: 19 września 1991, Salgueiros (Portugalia) - Cannes (1-0, I runda Pucharu UEFA)
1 gol w europejskich pucharach: 28 września 1993, Cannes - Bohemians Dublin (5-0, gol z 26 minuty, I runda Pucharu UEFA)
1 mecz w kadrze narodowej: 17 sierpnia 1994 w Bordeaux, Francja - Czechy (2-2)
1 mecz w kadrze narodowej jako kapitan: 21 sierpnia 2002 w Rades, Tunezja - Francja (1-1, 76 występ w kadrze)
1 tytuł: Puchar Interkontynentalny: 26 listopada 1996 z Juventusem Turyn
1 jako liczba zdobytych przez niego Mistrzostw Świata, Mistrzostw Europy, Złotych Piłek i Pucharów Mistrzów
2 jako liczba turniejów finałowych MŚ w jakich dotychczas uczestniczył (Francja 1998, Korea Południowa/Japonia 2002)
2 jako ilość goli zdobytych przez niego w finale Mistrzostw Świata (1998, Paryż, Francja - Brazylia 3-1)
3 jako ilość tytułów Piłkarza Roku FIFA (1998, 2000, 2003)
4 jako liczba sezonów jakie spędził w Bordeaux
5 jako numer jego koszulki w Realu Madryt
5 jako liczba sezonów jakie spędzał w Cannes, Juventusie i Realu
5 jako liczba finałów różnych rozgrywek w których schodził z boiska jako pokonany
5 jako liczba goli zdobytych w turniejach finałowych Mistrzostw Europy
6 jako liczba meczów, które rozegrał dotychczas w turniejach finałowych MŚ (1998, 2002)
7 jako numer jego koszulki w Bordeaux
13 jako liczba oficjalnych meczów jakie pozostały mu do rozegrania w razie gdyby Francja zakwalifikowała się do finału MŚ (3 mecze w Primera Division, 3 mecze towarzyskie kadry narodowej, 7 (?) meczów kadry narodowej na MŚ)
13 jako liczba czerwonych kartek jakie otrzymał w latach 1993 - 2005
14 jako liczba meczów w turniejach finałowych Mistrzostw Europy
20 jako liczba trenerów z którymi współpracował: Jean Fernandez (Cannes), Erick Mombaerts (Cannes), Luis Fernandez (Cannes), Rolland Courbis (Bordeaux), Toni (Bordeaux), Eric Guérit (Bordeaux), Slavo Muslin (Bordeaux), Gernot Rohr (Bordeaux), Marcello Lippi (Juventus), Carlo Ancelotti (Juventus), Vicente Del Bosque (Real Madryt), Garcia Remon (Real Madryt), Carlos Queiroz (Real Madryt), José Antonio Camacho (Real Madryt), Vanderlei Luxembourgo (Real Madryt), Juan Ramon Lopez Caro (Real Madryt), Aimé Jacquet (reprezentacja), Roger Lemerre (reprezentacja), Jacques Santini (reprezentacja), Raymond Domenech (reprezentacja)
21 jako numer jego koszulki w Juventusie
28 jako liczba goli jakie zdobył dla kadry w latach 1994 - 2006
94 jako liczba goli jakie dotychczas zdobył w Ligue 1, Serie A i Primera Division
99 jako liczba meczów, które dotychczas rozegrał w kadrze narodowej
108 jako liczba meczów, które rozegrał w europejskich pucharach
503 jako liczba meczów, które dotychczas rozegrał w Ligue 1, Serie A i Primera Division
75 000 000 euro jako jego wartość w roku 2001, kiedy przeszedł z Juventusu do Realu, stając się wówczas najdroższym piłkarzem świata